Ostatnie orędzie

2. 07. 2018

„Drogie dzieci, jestem matką was wszystkich, dlatego nie bójcie się, ponieważ słyszę wasze modlitwy, wiem, że mnie poszukujecie i dlatego modlę się za was do Mojego Syna - Mojego Syna, który jest zjednoczony z Ojcem Niebieskim i Duchem Świętym Pocieszycielem, Mojego Syna prowadzącego dusze do Królestwa, z którego przyszedł, Królestwa Pokoju i Światłości. Moje dzieci, została wam dana wolność, abyście dokonali wyboru, ale jako matka proszę was, żebyście wybrali wolność do [czynienia] dobra. Wy, z czystymi i prostymi duszami pojmujecie - nawet jeśli czasami nie rozumiecie słów - i czujecie, co jest prawdą.

Moje dzieci, nie porzucajcie prawdy i prawdziwego życia, by naśladować to fałszywe. Dzięki prawdziwemu życiu Królestwo Niebieskie wchodzi do waszych serc, a jest to Królestwo Pokoju, Miłości i Harmonii. Wtedy, moje dzieci, nie będzie też egoizmu, który oddala was od Mojego Syna. Będzie za to miłość i zrozumienie bliźnich. Ponieważ zapamiętajcie, ponownie wam to powtarzam, modlić się to znaczy także kochać innych [ludzi], bliźnich i dawać im siebie. Kochajcie i dawajcie w imię Mojego Syna, wtedy On będzie działał w was, dla was. Moje dzieci, nieustannie myślcie o Moim Synu, kochajcie Go bezgranicznie, a będziecie mieć prawdziwe życie, które pozostanie na wieczność. Dziękuję wam apostołowie mojej miłości. ”

25. 06 2018

„Drogie dzieci! To jest dzień, który dał mi Pan, abym Mu dziękowała za każdego z was, za wszystkich, którzy się nawrócili i przyjęli moje orędzia i poszli drogą nawrócenia i świętości. Radujcie się dziatki, bo Bóg jest miłosierny i wszystkich was kocha niezmierną miłością i prowadzi was w kierunku drogi zbawienia poprzez moje objawienia [w Medziugorju]. Kocham was wszystkich i daję wam mego Syna, aby On dał wam pokój. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.”

2. 06. 2018

Drogie dzieci, wzywam was, abyście w prostocie serca przyjmowali moje słowa, które przekazuje wam  jako Matka,  byście szli droga pełnego światła, czystości, jedynej miłości mojego Syna, człowieka i Boga.Wtedy radość, światłość, nie do opisania ludzkimi słowami,  przeniknie  waszą duszę, ogarnie was pokój i miłość mojego Syna. Tego życzę wszystkim moim dzieciom. Dlatego wy, apostołowie mojej miłości, wy, którzy umiecie kochać i wybaczać, wy którzy nie osądzacie, wy, których ja inspiruję, bądźcie przykładem dla tych wszystkich, którzy nie idą drogą światłości i miłości lub też z niej zboczyli. Ukażcie im prawdę swoim życiem. Okażcie im miłość, gdyż miłość pokonuje wszelkie trudności, a przecież wszystkie moje dzieci są spragnione miłości. Wasza jedność w miłości jest darem dla mojego Syna i dla mnie. Jednakże, moje dzieci, zapamiętajcie, że kochać oznacza również pragnąć dobra bliźniego swego i pragnąć nawrócenia jego duszy.Patrząc na was zgromadzonych wokół mnie, moje serce jest smutne, gdyż widzę tak mało braterskiej miłości, miłości miłosiernej.Moje dzieci, Eucharystia, mój Syn żyjący pośród was, Jego Słowo, pomogą wam to pojąć, gdyż Jego Słowo jest Życiem. Jego Słowo sprawia, że dusza oddycha. Jego Słowo sprawia,  że poznajemy milość. Drogie dzieci, ponownie proszę was jako Matka, która pragnie dobra dla swoich dzieci, miłujcie swoich pasterzy, módlcie się za nich!

25. 05 2018

„Drogie dzieci! W tym niespokojnym czasie wzywam was, abyście mieli więcej zaufania do Boga, który jest Ojcem waszym w niebie i który mnie posłał, abym was prowadziła do Niego. Otwórzcie swoje serca na dary, które On wam pragnie dać i w cichości serca adorujcie mego Syna Jezusa, który dał Swoje życie, abyście żyli w wieczności, do której was pragnie prowadzić. Niech waszą nadzieją będzie radość spotkania z Najwyższym w życiu codziennym. Dlatego wzywam was: nie zaniedbujcie modlitwy, bo modlitwa czyni cuda. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.”

 

2. 05. 2018

Drogie dzieci, mój Syn, który jest światłem miłości, wszystko co czynił i czyni, czyni z miłości. Tak więc i wy, moje dzieci, kiedy żyjecie w miłości, miłujecie swoich bliźnich, pełnicie wolę mojego Syna. Apostołowie mojej miłości, stańcie się maluczkimi! Swoje czyste serca otwórzcie mojemu Synowi, aby mógł działać poprzez was. Z pomocą wiary napełnijcie się miłością, lecz dzieci moje, nie zapomnijcie, że Eucharystia jest sercem wiary. To jest mój Syn, który karmi was swoim ciałem i wzmacnia swoją krwią, to jest cud miłości, mój Syn , który żywy wciąż na nowo przychodzi , aby ożywić dusze. Moje dzieci, żyjąc w miłości, pełnicie wolę mojego Syna, a On żyje w was. Moje dzieci, moim matczynym pragnieniem jest, abyście zawsze więcej Go kochali, gdyż On przyzywa was swoją miłością, darzy miłością, abyście ją dawali wszystkim wokół siebie. To z jego miłości, jestem z wami jako Matka, aby przemawiać do was słowami miłości i nadziei, aby przemawiać do was wiecznymi słowami, które zwyciężyły czas i śmierć, aby was wszystkich wezwać, byście byli moimi apostołami miłości. Dziękuję wam.

 

Więcej>>>

 

 

Różaniec za Ojczyznę

Wydarzenia » Różaniec za Ojczyznę

 

RÓŻANEC ZA OJCZYZNĘ Gość Niedzielny>>>

 

Galeria zdjęć>>>

 

Panie, zlituj się nad narodem, który jest nazwany Twoim imieniem, (…) Miej miłosierdzie nad Twoim świętym miastem, nad Jeruzalem, miejscem Twego odpoczynku!”  (Syr 36,11-12)

„Odnów znaki i powtórz cuda, wsław rękę i prawe ramię!
Przyspiesz czas i pomnij na przysięgę, aby wysławiano wielkie Twoje dzieła. 
Napełnij Syjon wysławianiem Twej mocy i lud Twój chwałą swoją! 

Wysłuchaj, Panie, błagania Twych sług zgodnie z błogosławieństwem Aaronowym nad Twoim ludem.

Niech wszyscy na ziemi  poznają, że jesteś Panem i Bogiem wieków.” (Syr 36,5.7.13.16.17) 

 

W związku z ogólnopolską inicjatywą modlitwy różańcowej w intencji ojczyzny podjętą w maju na Jasnej Górze włączamy się w to dzieło.

 

Wyruszamy z kościoła Najświętszej Maryi Panny w Olszance o godzinie 16.00 i udajemy się do Podegrodzia, które jest miejscem narodzin św. Stanisława Papczyńskiego. W czasie procesji odmawiamy cały różaniec ofiarując poszczególne tajemnice w następujących intencjach:

 

Radosna – dziękczynienie za Bożą opiekę nad naszym narodem na przestrzeni wieków

1 - za chrzest Polski, za chrześcijański charakter narodu, za Kościół w Polsce

2 - za polskich świętych i błogosławionych, za powstałe w naszej ojczyźnie zakony i inne dzieła Boże

3 - za wielkich królów i prezydentów, bohaterów narodowych - za wszystkich obrońców Ojczyzny, organizatorów zrywów i powstań

4 - za świadectwo wiary pokoleń Polaków

5 - za  Jasną Górę – duchową stolicę Polski

 

Bolesna – wynagrodzenie za grzechy narodu

1 - za grzechy przeciwko życiu – aborcji i eutanazji

2 - za grzechy przeciw małżeństwu i rodzinie – pijaństwo, rozwiązłość i zdrady

3 - za grzechy demoralizowania  i zaniedbywania młodych

4 - za zdrady narodu, kosmopolityzm, rokosze szlachty i za rozbiory Polski

5 - za represje władzy, zwłaszcza w okresie stalinizmu i komunizmu, za stan wojenny

 

Chwalebna – uwielbienie Boga troszczącego się nieustannie o nasz naród

1 -  w Maryi – Królowej Polski, w Jej opiece i wstawiennictwu przez wieki

2 - w historii Polski, wielkich narodowych wydarzeniach: w bitwie pod Grunwaldem, Odsieczy wiedeńskiej ,w „cudzie nad Wisłą” i wielu innych

3 - w dziedzictwie kultury narodowej - w pisarzach, poetach(zwłaszcza w noblistach), muzykach, malarzach i innych twórcach nauki i techniki

4 - w każdym wysiłku i trudzie budowania Ojczyzny i Kościoła na przestrzeni wieków przez kapłanów i ludzi świeckich

5 - w nas samych, w naszej teraźniejszości, w ukryciu szarej codzienności

 

Światła - prośba o potrzebne łaski dla Ojczyzny

1 - o nową ewangelizację Polski

2 - o odnowę moralną narodu

3 - za sprawujących władzę , aby podejmowali ją na wzór Jezusa sługi

4 - o jedność Polaków, o wybaczenie winowajcom narodowym, a także osobistym

5 - o silne i mocne rodziny

 

Po procesji będzie msza święta o godzinie 18.00

 

Procesje i nabożeństwa różańcowe - na przestrzeni wieków

przykłady:

 

Cud  pod Lepanto

Historycy zgodnie twierdzą, że w 1571 r decydowały się losy chrześcijańskiej Europy. Sułtan Selim II zapowiedział wprowadzenie we wszystkich państwach islamu i przyjęcie tytułu – władcy Europy. W tych dramatycznych chwilach papież Pius V, wezwał cały chrześcijański świat do modlitwy różańcowej w intencji zwycięstwa nad islamem. W całej Europie zorganizowano procesje różańcowe. Do modlitwy przyłączyli się również wierni z Polski.

Do decydującej bitwy między flotą chrześcijańską a turecką doszło 7 października 1571 roku u wybrzeży greckich, w pobliżu Lepanto. O zwycięstwie wojsk Świętej Ligi zorganizowanej przez papieża, przesądził nieoczekiwany sztorm, który rozproszył tureckie szyki i uniemożliwił im manewry taktyczne. Zwycięzcy dowódcy chrześcijańscy depeszowali: „Non virtus, non arma, non duce, set Maria Rosari Victorem non fecie” (nie potęga, nie broń, nie dowódcy, lecz Maryja Różańcowa dała nam zwycięstwo).

Papież Pius V. Świadom, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy ustanowił święto „Matki Boskiej Zwycięskiej. Jego następca, papież Grzegorz XIII, w 1573 roku zmienił nazwę tego święta na święto „Matki Boskiej Różańcowej”, podkreślając wpływ nabożeństwa różańcowego na odniesione zwycięstwo. Papież Pius X, na początku XX wieku, ustalił dzień 7 października jako stałą datę tego święta.

 

 Odsiecz  wiedeńska

W roku 1683 agresja turecka po raz kolejny zagroziła Europie. Wojska muzułmańskie dotarły aż pod Wiedeń. Papież Innocenty XI zwrócił się do polskiego króla z prośbą o pomoc. Jan III Sobieski zwycięstwo nad Turkami pod Wiedniem w 1683 roku przypisywał Opatrzności pisząc: „Veni, vidi, Deus vicit” (Przybyłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył).

Do bitwy doszło 12 września. Gdy licząca 27 tysięcy żołnierzy armia pod dowództwem polskiego króla starła się z ponad stutysięczną armią turecką. W Krakowie z Katedry na Wawelu wyruszyła w kierunku kościoła Mariackiego procesja "wojska duchowego". Ze śpiewem różańca niesiono Najświętszy Sakrament i cudowny obraz Matki Bożej Różańcowej Zwycięskiej z kościoła ojców dominikanów. Do gorącej modlitwy różańcowej zmobilizowali się wszyscy mieszkańcy Krakowa. Zaprzestali handlu, zrezygnowali nie tylko z pracy, ale także z posiłków. Z różańcami w dłoniach modlili się o zwycięstwo. Na pamiątkę zwycięstwa pod Wiedniem Innocenty XI ustanowił 12 września dla całego Kościoła jako wspomnienie Imienia Maryi.

 

Zwycięstwo pod Chocimem

W 1621 roku młody sułtan Osman II ruszył w kierunku wschodnich granic Polski. Marzył, że zdobędzie Polskę, a potem podbije inne chrześcijańskie kraje. Nigdy dotąd tak wielka siła zbrojna nie stawała u naszych granic: czterysta tysięcy żołnierzy  uzbrojonych w  sto piętnaście większych dział, dwieście sześćdziesiąt dział polowych, dziesięć tysięcy wielbłądów i dwa razy tyle bawołów. Naprzeciw tej rzeszy wyruszył hetman Karol Chodkiewicz, który zdołał zebrać zaledwie trzydzieści pięć tysięcy żołnierzy. Na pomoc przyszło jeszcze trzydzieści pięć tysięcy kozaków zaporoskich.

Podczas jednej z bitew zmarł z powodu ran hetman Chodkiewicz. Po nim dowództwo objął Stanisław Lubomirski. Kiedy tragiczna wiadomość o śmierci hetmana dotarła do Krakowa, Biskup Marcin Szyszkowski zarządził procesję różańcową. Wyniesiono na ulice z kościoła Dominikanów obraz Matki Bożej Różańcowej. Była to kopia tego wizerunku Maryi, który był niesiony procesjonalnie w czasie zwycięstwa pod Lepanto. W wielogodzinnej procesji z różańcami w ręku szło całe miasto. „Modlitwa zjednoczyła szlachtę i mieszczan, dwór i biedaków, starców i dzieci. Wszystkie domy opustoszały, każdy bowiem pospieszył, by włączyć się w wielkie błaganie Boga o zwycięstwo nad niewiernymi” Trzysta świec płonęło dokoła obrazu, stu śpiewaków królewskich intonowało różaniec. Było to 3 października. W kilka dni później podpisano pomyślne dla Polski traktaty.

 

Cud nad Wisłą

Śledząc dramatyczną sytuację ówczesnej Polski, postrzeganej na całym świecie jako bastion  katolicyzmu, świecki tercjarz dominikański – bł. Bartolomeo, zainicjował ogólnoświatową krucjatę  w intencji naszej Ojczyzny. Wojska bolszewickie dochodziły wówczas już do Warszawy, mając druzgocącą przewagę liczebną i militarną.

 „Cud nad Wisłą” w 1920 roku poprzedziła także polska Krucjata Modlitewna. Odprawiano m.in. publiczne modlitwy. 30-tysięczny tłum na Placu Zamkowym w Warszawie,  leżący krzyżem i gorliwie odmawiający różaniec  w intencji ocalenia Ojczyzny przed bolszewicką nawałą, wzbudził podziw całego katolickiego świata.  W następstwie tych modlitw, w ciągu 4 dni – między 14, a 18.08 – poczynając od wigilii wniebowzięcia Matki Bożej , nastąpił niespodziewany przełom w działaniach wojennych, zakończony druzgocąca klęską Armii Czerwonej. W tym samym czasie Episkopat Polski zgromadzony na Jasnej Górze, ofiarowywał Ojczyznę Maryi – Królowej Polski.( Jej  Święto na  prośbę biskupów polskich, przewidziane na 3.05, zatwierdzone zostało oficjalnie w 1920 r. przez papieża Benedykta XV.)